Róbmy swoje i nie dajmy się zwariować

Spadek cen akcji wielu firm, czasowe zawieszania transakcji giełdowych, wahania kursów walutowych, taniejące ceny surowców – to rzeczywistość, z jaką zmaga się globalna gospodarka po ogłoszonych niedawno decyzjach Donalda Trumpa o wprowadzeniu nowych opłat celnych na towary sprowadzane do USA. Do tego dochodzą coraz bardziej zaogniające się konflikty wojenne i sygnały o rozpoczynającym się światowym kryzysie gospodarczym.

Czy jest się czego bać i jak to wszystko może wpłynąć na funkcjonowanie KGHM? Takie pytania stawiają mi zarówno dziennikarze i inwestorzy, jak i pracownicy Polskiej Miedzi. Jedni w poszukiwaniu sensacyjnych newsów, inni kierowani obawami o przyszłość swoją i swojej rodziny. Trudno się im dziwić, zwłaszcza że w ostatnich tygodniach faktycznie nakręcana jest coraz mocniej spirala strachu i zagrożenia.

Uważam, że w tym powszechnym zamieszaniu najważniejsze jest zachowanie zdrowego rozsądku i dystansu do serwowanych nam codziennie w mediach alarmistycznych informacji o nadchodzącym załamaniu ekonomicznym i rosnącym napięciu wojennym nie tylko na Ukrainie, ale również na Bliskim Wschodzie.

Pozostawmy jednak te niezdrowe emocje spekulacyjnym, międzynarodowym kapitałom. Nie ulegajmy pesymistycznym wizjom globalnej katastrofy. Jestem przekonany, że po okresie wahań cen na różne towary i usługi ostatecznie na światowym rynku szybko dojdzie do stabilizacji. Dotyczy to zwłaszcza rynku, miedzi, srebra oraz innych surowców, na których bazuje cała nowoczesna technologia oparta na elektronice. Zarówno ta mająca zastosowanie w przemyśle zbrojeniowym jak i cywilnym. Miedź jest nam potrzebna zarówno w czasie pokoju, jak i w okresie napięć wojennych. Jest kluczowa m.in. nie tylko w produkcji rakiet i pocisków, ale również kabli, samochodów elektrycznych czy OZE. Szacuje się, że w 2030 roku poziom zapotrzebowania na ten metal będzie dwukrotnie wyższy od obecnego. Na dodatek stale rozwijające się nowe technologie pozwalają nam sięgać po coraz głębiej położone złoża rudy i coraz bardziej efektywnie i ekonomicznie wytapiać z niej czysty metal. Dobrą wiadomością jest też fakt, że w ocenie specjalistów zasobność złóż rudy miedzi położonych w obszarze koncesyjnym KGHM szacowana jest jeszcze na dziesiątki lat.

Stabilność pozycji Polskiej Miedzi wzmacnia też silnie rozwinięta dywersyfikacja odbiorców. W granicach 70–75% naszych produktów idzie na rynki przede wszystkim Unii Europejskiej, a więc największym naszym partnerem są Niemcy, które mniej więcej tyle samo miedzi konsumują co Polska z polskiej miedzi. Znaczne ilości sprzedajemy też do krajów azjatyckich, gdzie wraz z modernizacją gospodarki obserwujemy rosnący z roku na rok popyt na wszystkie komponenty niezbędne do produkcji nowych sieci przesyłowych i wdrażania coraz bardziej rozbudowanych technologii opartych na urządzeniach elektronicznych. W porównaniu z tymi wielkościami eksport miedzi, srebra do USA ma bardzo marginalne znaczenie i jak do tej pory stanowi około 2–3% wszystkich przychodów KGHM. To oznacza, że groźnie brzmiące zapowiedzi Donalda Trumpa o podniesieniu ceł na importowane do Ameryki surowce w znikomym stopniu odbiją się na ogólnym bilansie naszej spółki.

W znacznym stopniu poprzez kontrakty hedgingowe jesteśmy zabezpieczeni przed różnego rodzaju krótkoterminowymi wahaniami kursów walutowych.

To wszystko pozwala nam patrzeć optymistycznie na przyszłość Polskiej Miedzi i stabilność gospodarczą naszego regionu. Jednak nie wolno nam spoczywać na laurach. Stale musimy uważnie śledzić w jaki sposób kolejne ekipy zarządzają tym naszym bogactwem narodowym. Czy odważnie ale z rozsądkiem inwestują w dalszy rozwój Polskiej Miedzi czy też beztrosko koncentrują się na spełnianiu politycznych zachcianek władzy. Dzisiaj najważniejszym dla nas wyzwaniem jest niezwłoczne rozpoczęcie budowy co najmniej trzech szybów kopalnianych, by w dłuższej perspektywie móc produkować z własnych wsadów co najmniej 400 tysięcy ton miedzi. Nie sposób także przy tej okazji nie wspomnieć o konieczności istotnej poprawy warunków pracy górników zatrudnionych zarówno na oddziałach wydobywczych, jak i tych pracujących przy robotach udostępniających kolejne partie złóż rudy miedzi.

Miedź, srebro czy złoto będą metalami, na które popyt będzie rósł i ceny będą zwyżkować, a my złóż tych metali posiadamy jeszcze na kilkadziesiąt lat eksploatacji.

Dajmy sobie szansę na ich wydobycie, jednak bez kolejnych szybów górniczych niestety to się nie może udać.

Jestem przekonany, że nasza zbiorowa mądrość spowoduje, że wykorzystamy ogromną szansę, jaka w perspektywie otwiera się przed Polską Miedzią.

Ryszard Zbrzyzny

Przewodniczący ZZPPM